Zwerf Afval Pakkers (ZAPpers) zijn mensen die zich vrijwillig inzetten voor een schone leefomgeving, door zwerfafval aan te pakken op verschillende manieren: door in het bos of in de stad te gaan ‘plandelen’, door te gaan ‘ploggen’ of door een straat te adopteren, alleen of met een groepje inwoners.

Iedere maand zetten we een bijzondere (groep) ZAPper(s) in het zonnetje. Deze maand zetten we ZAPper Anja Straathof in het zonnetje! ☀️👏

Wie in Apeldoorn met verduurzamen bezig is, kent waarschijnlijk de altijd vrolijke duizendpoot Anja Straathof al! Deskundige vrijwilligster en fanatieke fietser; Anja heb je
misschien eerder al ontmoet als Energie c onciërge, met het bezorgen van een pakketje via Fietskoeriers, tijdens de maandelijkse zwerfvuil opruimacties in het Matenpark (waar ze
een tijd ook voor de coördinatie heeft gezorgd), of als actieve Peuken ‘ruimer’ tijdens de jaarlijkse PeukMeukdag.
Eerder deze maand stuurde Anja ons deze tekst, nadat ze een rondje in haar wijk (De Maten) had opgeruimd. Want deze energieke ZAPper heeft óók nog een deel van haar wijk geadopteerd!

“Dinsdagmorgen bij de basisschool

“En weer was er een juf, vanmorgen op het plein van de basisschool, die mij bezig zag met het rapen van zwerfvuil. “Kijk eens jongen, wat die mevrouw aan het doen is,” klonk er over
het schoolplein. Gelijk hingen er zes of acht kinderen over het hek om te vragen waarom ik dat deed. “Omdat ik het niet fijn vind dat er overal rommel ligt in mijn buurt”, vertelde ik hen.
“Ik gooi altijd papiertjes in de prullenbak”, zei een meisje. “En ik”, vulde een jongen aan “ruim ook op, samen met mijn vader”. “Wat goed!”, was mijn reactie. “Nou, ik doe de papiertjes altijd in de put”, zei een ander meisje. Oeps! “Nou, die put is voor water, als het heeft geregend bijvoorbeeld. Doe papiertjes maar gewoon in de afvalbak.”

Toen schoten ze me van alle kanten te hulp. De een kwam met een mottig papieren zakdoekje van het schoolterrein aanlopen. De ander wees een blikje in de struiken aan. En een stukje plastic, net achter mij. “Nee, daar!”, ze moesten wel drie keer een aanwijzing geven, voordat ik het eindelijk zag en het piepkleine flubbertje had opgeraapt.

De kinderen wilden mijn naam weten en vertelden allemaal hoe zij heetten en hoe oud ze waren: tussen 3 en 6 jaar. “Moet dit veertje ook in de zak, mevrouw?“ Ik moest erom lachen, maar bleef serieus. “Nee hoor. Dat veertje komt van een vogel. Die hoort bij de natuur en daarom mag-ie gewoon blijven liggen.” Dank jullie wel, Noa, Lena, Jaida, nog een Noa en al die anderen. Als jullie je afval allemaal in de afvalbak gooien, is mijn zwerfvuilrondje straks niet meer nodig.”

Tekst: Anja Straathof, ZAPper in de wijk: de Maten
Foto: Anja Straathof